Tarsier: Karanlıkta Hayatta Kalma Macerası ve Yeni Dostluklar

Tarsier ile tekrar birlikteyiz, dipsiz kuyulara inen ve bizi içine çeken hikâyeleriyle. Reanimal sayesinde kendileriyle bir araya geldiğimiz için heyecanlıyız. Duyurusundan beri büyük bir merakla beklediğimiz bu oyun, demosuyla dikkat çekmeyi başardı. İçimizdeki hayvanın uyanışını ve kabustan kabusa koştuğumuz bu hikâyede, bu sefer nelerle karşılaşacağımıza odaklanacağız. LN I ve II’den tanıdığımız o tüyler ürpertici atmosfer, Limbo’yu andıran bir hava ile tekrar karşımıza çıkıyor. Tarsier, bu sefer tanıtım videosunda gördüğümüz üzere tek değil, tam beş minik kuzucukla yolculuğumuza çıkarıyor.

Oyunumuza, başında çuval olan bir kız çocuğu ile başlayacağız. Suda ise, bembeyaz elbiseleriyle güzel bir kız çocuğunu buluyoruz. Bu noktada kafamızda pek çok soru belirmeye başlıyor: Diğer üç arkadaşımız nerede, onlara ne oldu? “Birimiz beşimiz, beşimiz birimiz için” diyerek yola çıkıyoruz. Bazı oyuncular umutsuzluğa düşse de pes etmek bize yakışmaz; “Kimse geride bırakılmayacak” motivasyonuyla ilerliyoruz. Elbette karşımıza engeller çıkacak; burası kurtlar sofrası gibi. Testere, LN’deki ninemizin yerini almış amcalardan, örümcek kadınlarına kadar var birçok şey. Bazı engeller aşılması oldukça zor. Bu çılgın ‘hayvan çiftliğinde’ iki miniğimiz, fenerleri ve küçük tekneleriyle yollarını bulmaya çalışırken arkadaşlarını kurtarmaya gayret ediyor. Oyunun sonlarına doğru bu ekipten sürprizler bekleniyor.

Oynanış açısından, tek tük yer haricinde oldukça akıcı bir ilerleyiş söz konusu. Özellikle co-op oynanışlarda bazı bölümleri geçmek daha rahat. Bulmacalar, önceki oyunlara göre bir adım ileri taşınmış. Ancak, bu durum kesinlikle sizi tedirgin etmemeli; zira zorlayıcı değiller ve oyun sizi küçük ipuçlarıyla yönlendiriyor. Eleştirilerime gelecek olursam, hedef almanızı gerektiren bir bölüm var; burada hedefe nişan alabilmek, oynanış açısından daha verimli ve kontrollü olabilirdi. Çoğu oyunda olduğu gibi burada da bazı buglar mevcut. Ancak bu unsurlar genel anlamda çok sıkıntı yaratmıyor, yalnızca kayıt noktasından yeniden başlamanızı gerektirebiliyor. Karanlıkta saldırmanız gereken bazı yerler de mevcut, buralarda karakterinizi ve düşmanınızı görmek zorlaşabiliyor.

• Tek kişilik ve iki kişilik oynanış denemeleri yaptık; ikisinin de farklı tatları var. Ancak en iyi deneyim, güvenilir bir dost ile birlikte oynamak. Bu sayede, gözünüze çarpan detayların daha fazlasını keşfedebilirsiniz.
• Oyunumuz, dokuz bölümden oluşuyor: Dead in the Water, The Cleaning House, After the Flood, No Shelter, Down in a Hole, Nobody Left Behind, The Spoils, The Watcher ve All-Consuming Past. Bu bölümler aslında üç ana bölüm ve alt bölümler gibi. Dolayısıyla yeterince doyamadığınız, tadı damağınızda kalan bir deneyim yaşatıyorlar.

Oyun, ucu açık bir biçimde sona erse de ek paketlerle beraber bu boşluğu dolduracaklar gibi görünüyor. Şu an düşünmemiz gereken, oyundaki dünyaların genel anlamda hayvanlarla iç içe geçmiş olması. Fakat bazen insan formundaki düşmanlarla karşılaşıyoruz. Bu yaratıklar, hayvani bir vahşiliğe sahip. Özellikle en baştaki “Sniffer” bunu net bir biçimde ortaya koyuyor. Mesela, uzaktan bizi izleyen gizemli küçük figürler de dikkatimizi çekiyor. Bu tür ayrıntılara yön verecek pek çok detay ve teori mevcut, ancak bunları ilerleyen süreçte daha detaylı inceleyeceğiz.

Bana ayrılan kısma gelince, genel değerlendirmelerimi paylaşmak istiyorum. Atmosferi korusalar da Tarsier, yenileyerek bizi hem eski dostluğuna hem de yeni maceralara yönlendiriyor. Ekledikleri diyaloglar, hikâyeye dair ufak ipuçları veriyor ama miktar açısından çok cömert davranmadıkları söylenebilir. Bununla birlikte, sözsüz hikâye anlatımındaki becerileri sayesinde açıklarını kapatıyorlar. Bulmacalar genel olarak keyifli, oyunun süresi ise 4-5 saat kadar sürüyor. Açıkçası, bu süreyi biraz kısa buldum ve hasretimizi yeterince gideremediğimizi düşünüyorum. Sonuç itibarıyla, önerdiğim ve sevdiğim yeni bir seri yolculuğu yaşayacak gibi gözüküyoruz.