Black One Blood Brothers: Taktiksel Macera ve Eski Rainbow Six Heyecanı

Aranızda Police Quest: SWAT 2yi oynamış olanlar var mı? Eğer öyleyseniz, muhtemelen benimle aynı heyecanı yaşamışsınızdır. İlk Rainbow Six gelmeden önce, bu oyun benim için bir tür tatlı bağımlılık olmuştu. SWAT timimi hazırlamak için harcadığım saatler, karşılaştığım her hırsızla, her teröristle mücadele ederken bana duyduğum gururu artırıyordu. O heyecan verici operasyonlarda rehineleri kurtarıyor, teröristleri etkisiz hale getiriyor ve sonunda köşeme çekilip işlemi başarıyla tamamlamanın verdiği huzurla keyfime bakıyordum. Ama sonra Rainbow Six çıktı ve her şey bambaşka bir boyuta taşındı. Belli ki, o zamanlar gözlerimi açmam için mükemmel bir fırsat doğmuştu. Oynamaktan asla sıkıldığım bu oyun, bana ormanın derinliklerine kadar gitmem ve hayatta kalmamı gerektiren heyecan dolu deneyimler sundu.

Hadi, biraz derinlemesine bakalım: Black One Blood Brothers adında yeni bir oyun, hem mekanizması hem de hikaye kurgusuyla bu eski ruhu günümüze taşıma çabasındaki bir oyuncu için oldukça ideal bir seçim. Bir tür günümüzün özel kuvvetler senaryosu, ama işin içine epey bir karmaşa ve bolca gülümsemeyi de katıyor. Mesela, düşmana gizlice sızarken “Ben bir hayaletim,” derken aslında “Ben burada yürü yürü ama görünme,” diyorsunuz. Bu oyun tam olarak böyle bir şey! Bir yandan düşmanı alt etmek için kurguladığınız planlar, diğer yandan tam o sırada ortaya çıkabilecek sürprizler, bazen kahkahalarla patlama noktasına gelebiliyor.

Özel Operasyonlar Bizden Sorumlu! Nefes kesici bir senaryoya sahip olan bu oyunda “New World” isimli bir isyancı gruba karşı mücadeleniz başlıyor. Tabii ki, olaylar ilerledikçe “Eden Foundation” adında başka bir grup da işin içine girince, bambaşka bir hal alıyor. Siz, “Black One” isimli özel birliği yönetiyorsunuz. Bu süreçte gizli bilgileri ele geçirmeye çalışmak, finans kaynaklarının peşine düşmek ya da rehineleri kurtarmak için ter dökeceksiniz. Gerçekten de taktiksel düşünmek her şeyin anahtarı! Hatta bazen bir James Bond havasında düşman hatlarının arkasında yalnız başınıza süzülüyorsunuz, bir şekilde düşmanı çılgınca alt etmeye çalışıyorsunuz.

Tüm bu karmaşanın yanı sıra, görevlerinizi kendi başınıza tasarlamak ve başkalarının oluşturduğu bölümleri oynamak da mümkün. Düşünün ki tamamen sıfırdan bir senaryo oluşturmak için elinizde son derece geniş bir oyun alanı var. Eee, bu da işin doğasına uygun bir çeşitlilik sunuyor, ezberden görevler yapmak zorunda kalmıyorsunuz. Sonuç olarak, özelleştirilmiş haritalar, tim üyeleri ve görevler, her yeni oynanışta sizi bambaşka bir deneyimle karşılamaya hazır.

Oynanışa Gelince… Oynanış kısmında birden fazla boyut olduğunu görmek mümkün. Bir yandan taktiksel planlama yaparken diğer yandan aksiyon dolu bir savaşın içindesiniz. İşin tatlı kısmı ise, operasyon öncesi hangi askerinizin nereye gireceğine karar vermekle kalmayıp, o esnada aksiyona da devam edebiliyorsunuz. Yani, “Haydi bakalım, hemen buradan ilerle!” demek çok eğlenceli. Hatta, bir asker yaralandığında hemen bir sıhhiye birimine geçip onu tedavi edebilmek, bir aksiyon filmindeymiş gibi hissettiriyor. “Yok artık! Bir keskin nişancı var!” dediğinizde, onun yerini alıp oynamak da ayrı bir zevk. Bu konulardaki esneklik, oyuncuya gerçek bir operatör gibi hissettirmekte oldukça başarılı.

Peki, oyunun bazı olumsuz noktaları yok mu? Elbette var! Görsel hatalar, teknik sorunlar ve bazen göreve yeniden başlama gerektiren anlar, bazı durumlarda can sıkıcı hale gelebiliyor. Tek kayıt dosyası olması da biraz can sıkıcı; farklı birimlerle ayrı ayrı oynamak için birini bitirip diğerine geçmek zorunda kalmak, “Sanki bir iş yerindeyim, sırayı bekleyin lütfen” dedirtiyor. Ayrıca, öğretici kısım da pek işlevsel değil. Sanki “Şimdi bir kafayı kullanma yarışması yapıyoruz, kim akıllı?” gibi. Bir de düşman yapay zekası var ki, kendilerine en yakın arkadaşları vurulduğunda bile tepki vermemekle kalmayıp, gerçekçi olmanın sınırlarını zorluyorlar. Umarım bu durum da bir gün iyileştirilebilir.

Artılar:

• Planlama ve görev yapma keyifli ve sürükleyici.
• Ayarların çeşitliliği, oyunu her türden oyuncuya hitap edebilir hale getiriyor.
• Tekrar tekrar oynanabilecek bir yapısı var.

Eksiler:

• Öğretici bölümlerin ve düşman yapay zekasının elden geçirilmesi şart.
• Teknik hatalar özellikle grafik alanında mevcut.

Son karar olarak, eğer sizler de eski Rainbow Six dönemlerini özlemle anıyor ve benzer bir tarzda bir oyun arıyorsanız, Black One Blood Brothers’a bir göz atabilirsiniz. Halen gidecek çok yolu olsa da, katettiği mesafeyi es geçmemek gerekir. Şu haliyle bile sizi sürekli oynatabilecek bir içerik sunuyor. Eğer geliştirilmeye devam ederse, kim bilir belki bir gün tam sürümü ile karşımıza çıkar. O gün geldiğinde de eminim ki, “Bu oyun tam olarak böyle olmalıydı!” diyeceğiz!