Cities: Skylines 2’nin Geliştirilmesindeki Zorluklar ve Unity’nin Etkisi

Cities: Skylines 2, Colossal Order’ın adeta köşeye çekilmesine neden olmuştu. Şirket, oyunun çıkışından sonra karşılaştığı tepkilerle ne yapacağını bilemez hale geldi ve neticede Colossal Order ve Paradox Interactive yollarını ayırmak zorunda kaldı. Bir gün, bir şeyler olmaya başladı ve aradan geçen uzun bir sürenin ardından, stüdyo sessizliğini bozdu. Oyun dünyasında gerçekten de bu kadar uzun sessiz kalmak, tartışmasız bir strateji. Acaba protesto mudur, yoksa “Bize dokunmayın, biz buradayız” mesajı mı? Bu gizem, stüdyonun CEO’su Mariina Hallikainen tarafından biraz aydınlatıldı. Bakalım şimdi neler olmuş, neler bitmiş? Ama öncelikle, bu “gösteri” için çok para harcandığını ve sonrasında geçtiğimiz tüm o komik anekdotları hatırlamakta fayda var.

Hallikainen, geliştirme sürecinde yaşanan sorunlardan bahsederken en önemli sebep olarak Unity motorunu gösteriyor. Oh, bir yandan sıradan bir gün sayılırken diğer yandan bu açıklama ile içimizdeki oyun geliştiricisi bile fısıldıyor: “Yani Unity, hepimiz için iyi bir seçim olmadı mı?” Hadi ama, kim bu “yetenekleri” bu kadar büyüttü? Gerçekten de Hallikainen, “Bütün planlarımız Unity’nin tamamlanmamış özellikleri üzerineydi,” derken içimize bir umut ışığı mı doğuyor yoksa asıl gerçeği mi itiraf ediyor? Üstelik oyun üzerinde en az “10 yıl daha” çalışmayı düşündüklerini söylemesiyle, aklımızda bir avuç soru beliriyor: “Acaba Yıldız Savaşları’nda ölümsüzlük iksiri var mı?”

Sonra Unity’nin bu vaatleri yerine getiremediği anda devreye giriyorlar ve iş tamamen “muhteşem bir kurgu” haline geliyor. Hallikainen, o andan itibaren geliştirme sürecinde eksik olan veya çalışmayan özelliklerin yerini alacak çok daha fazlasını inşa etmek zorunda kaldıklarını itiraf ediyor. Bunun anlamı, mekanizmanın ardında ne kadar çok paranın yattığı. Yani düşünsenize, bir dükkanda bulunmayan malzemeleri sipariş edip, zamanının çoğunu da “neden gelmedi?” sorusuna yanıt vermekle geçiriyorsunuz. Gerçekten adeta bir komedi filmi sahnesi gibi!

• Bütün bu sorunlarla mücadele ederken neşeyi elden bırakmamak gerek, değil mi? Ve tabii ki, ne dersiniz; şu an parayı nereye yatıracaklarını düşünen başka geliştiriciler de olmalı!
• Daha ileride üretecekleri muhteşem özelliklerden bahsediyoruz ama nedense bir türlü beklenen o “müthiş hız” bir türlü gelmiyor. Bir bakıyorsunuz, hayat bir oyun gibi geçiyor ve siz hala bekleme odasında tıpkı bir hasta gibi oturuyorsunuz.
• Ve ne var, bu şaşırtıcı olayın arkasında oldukça tuhaf bir gerçekte var, oyun üzerine bu kadar umut bağlamak, sanki bir tekerleği olan bir sandalyenin üzerine oturup, “Sıçramak istiyorum!” demek gibi.

Üzücü ama yine de geliştirici ekibin oyunun başarısı için Unity’e bel bağlaması da şaşırtıcı. Bir taraftan heyecan dolu bir oyun yapmaya çalışırken diğer yandan bu kadar sıkıntıya düşmek, gerçekten de ironik bir durum. Sevgili yeni şehir kurucuları, Cities: Skylines 2’ye bir umut daha demek istiyoruz. Kalpten bir “Unity, lütfen sözünü tut” dileği!