Yosuke Matsuda’nın yatırımcılara hitaben yaptığı yıllık raporu, gerçek bir oyun tarihine ışık tutan bir belgesel gibi. Özellikle Marvel’s Avengers için Crystal Dynamics’in stüdyo seçimi, tam bir “nefis bir sofra kurduk ama misafirler erken gitti” durumu olarak öne çıkıyor. Matsuda, Crystal Dynamics’in başarıyla çıkarılan tek kişilik Tomb Raider oyunlarının ardında, nasıl bir ‘çiftlikteki tavuk’ gibi deneyimsiz kaldığını çok güzel özetledi. Herkesin bilmesi gereken bir husus daha var ki, servis oyunları modelinde tecrübe edinmemiş bir stüdyonun, geniş bir Marvel evrenini idare etmeye çalışması, tam da bir salatanın içine biber yerine dondurma koymaya benziyor!
Şimdi biraz durup düşünelim. Yıllar boyunca süregelen aksiyon macera türündeki harika oyunlar yaratan bir stüdyonun, nasıl oldu da kendisini bir anda araziye kadar inen bir servis modeliyle baş başa buldu? Mantıken düşünürsek, belki de Matsuda’nın ilgisini çeken sadece oyunun aksiyonu değil, aynı zamanda oyunların paraya dönüşme şekliydi. Yani, sadece oyunun türü değil, gelir modeli de, bir stüdyo seçiminde bıçak sırtında yürümek gibi önemli bir detay!
Matsuda’nın yıllar önce Crystal Dynamics’i Marvel’s Avengers için uygun gördüğü zaman, gerçekten de bu stüdyonun şanlı geçmişine göz attı mı bilinmez. Ama şimdi anlaşılıyor ki, sadece aksiyon dolu bir oyun yapmak yetmiyor, aynı zamanda oyuncuları sıkı tutacak bir modelle birlikte gelmek de lazım. Crystal Dynamics, sanki bir gün ‘Ben şimdi bu avokadoyu yaylımda ne yaparım?’ derken, aniden karşısında “dondurmalı salata” buldu ve şimdi de Xbox Game Studios ile Perfect Dark üzerinde çalışarak, özüne dönüş yapma şansına sahip olmuş durumda.
Tabii ki, bir kayıptan ders almak ve ilerlemek okyanusun ortasında kaybolmuş bir kayıkçı misali. Kendi deneyimsizliklerini ve hatalarını kabul eden Matsuda, Crystal Dynamics’in bir süre sonra kendi kimliğini kaybettiğini fark etmiş. Ama işin ironik tarafı, bir zamanlar hem kendisi hem de yatırımcılar tarafından “bu stüdyo doğru seçim” denilen bir oluşumun, bir anda bakmışsınız çok yanlış bir yolda sürüklenmesi. Galiba işin sırrı sadece oyun tasarımında değil, aynı zamanda iş modelinde de gizli!
Sonuç olarak, oyun dünyasındaki bu tip seçimlerin yol açtığı komik durumlar her zaman eğlenceli oluyor. Bir gün yola çıkan, “Ben bir süper kahraman oyunuyum!” diye haykırırken, ertesi gün “Acaba ben neden bu kadar popüler değilim?” diye mırıldanmak… Bütün bunlar, kesinlikle Marvel’s Avengers ve Crystal Dynamics ile yapılan hataların birer yansıması. Kim bilir, belki bir gün oyun endüstrisinin devleri, sadece tecrübelerini değil, oyuncuların ihtiyaçlarını da göz önünde bulundurarak seçim yapacaklardır!
