“The Dark Eye” denilen oyunu ilk deneyimlediğimde, sanki uzaylılardan gelen bir mesajı çözüyor gibi hissettim. Bir bakıma, gerçekten de öyleydi. Zira bu oyunun en tuhaf point & click maceralerden biri olduğunu iddia etmek, sanırım en hafif tanım olur. Daedalic’in diğer bir oyunuyla, “The Dark Eye: Chains of Satinav” ile karıştırılmamalı. Zira bu iki oyun o kadar farklı ki, aralarındaki tek benzerlik isimlerinden ibaret! 1995 yılında Inscape tarafından geliştirilip, Warner tarafından yayımlanan bu gerçek çılgınlık, işin içine Edgar Allan Poe’nun hikayelerini de katınca iyice deli dolu bir hal alıyor. Düşünsenize, buram buram edebiyat kokan bir macera oyunu, ama bir o kadar da tuhaf ve rahatsız edici grafiklerle donatılmış! Geçmişe döndüğümüzde, FMV kil animasyonları ve 3D mekanlarının birleşimi ile gerçek bir görsel şölen sunuyordu. Hani derler ya, “Sürrealizm resimleri gibi”, işte bu oyun ondan daha fazlası!

Oyunun içeriği ise tam bir edebi yolculuğa çıkmanızı sağlıyor. Poe’nun “Gammaz Yürek” (The Tell-Tale Heart), “Amontillado Fıçısı” (The Cask of Amontillado) ve “Berenice” adlı öyküleri, interaktif bir biçimde yeniden hayat buluyor. Anlatıcı koltuğunda oturan William S. Burroughs, sanki Poe’nun ta kendisi gibi karşımıza çıkıyor. Evet, doğru duydunuz! Tıpkı bir kahramanın kendisini bir hikayenin içine sokması gibi, Burroughs da Poe’yu seslendirirken kendini ona öyle bir kaptırmış ki, adeta ruhu ile bu maceranın bir parçası olmuş. Bir yazarın, diğer bir yazarın ruhunu canlandırması, işin felsefi kısmına girmeden önce bir kahkaha attırıyor!

Ve fakat, müzikler de bir başka hikaye. 80’ler pop dünyasının en tuhaf figürlerinden biri olan Thomas Dolby’nin eserleri, bütün bu deneyimin atmosferini tamamlıyor. “She Blinded Me With Science” parçasıyla hafızalarımızda yer etmiş bu müzisyenin müziği, oyunun her anında bize tuhaf bir melodi eşlik ediyor. Oldu da bittik, bu oyun gerçekten zihinleri zorlamak için yapılmış bir deney. Sanki herkesin çocuklukta uykusuz geçen gecelerde korku hikayeleri anlatmasına benziyor. Yani bu oyunu oynarken, uykusuz kalıp kabus görmek muhtemel!

Şimdi ise oyun Steam’e yeniden geliyor! GMedia’nın bu konuda neredeyse hiç dokunmadıklarını söylemesi, beni hem şaşırttı hem de pek de sevindirmedi. Çünkü yüzyıllardır aynı kalacak bir oyun düşüncesi aklımızı karıştırıyor. Düşünsenize, 1995’te gördüğünüz çözünürlük, en-boy oranı hala aynı. İnsan bir ilerleme bekliyor, değil mi? Ama önemli olan başka bir fark var; artık oyunun ismi “Edgar Allan Poe’s Interactive Horror: 1995 Edition” oldu. İsim değişikliğinin sebebi ise köklü markalarla çakışan ticari marka kayıtları. Neyse ki, bu kadar önemli bir yazarı merkeze alarak yeni bir isim seçmeleri, “Neden böyle oldu?” sorusuna bir nebze yanıt veriyor. Çünkü bahsedilen, yıllar içinde pek çok video oyunu uyarlamasına maruz kalmış Alman masaüstü rol yapma oyunu “The Dark Eye”!

Özetle, “The Dark Eye” hem bir macera hem de bir nostalji kafası. Kült bir yapım olan Edgar Allan Poe’nun eseri, yüzyıllar boyunca var olmayı başardı ve sanırım bu oyunla birlikte, daha da uzunca bir süre hatırlanacak. Tıpkı Burroughs’un sesiyle aklımızı başımızdan alması gibi, bu oyun da oyuncuları eskinin tuhaf dünyasına çekmeye devam edecek. “Edgar Allan Poe’s Interactive Horror: 1995 Edition” ile bir zaman yolculuğuna çıkmaya hazır mısınız?