Neva: GRIS’ten Daha Fazla Bir Deneyim Sunan Bir Sanat Eseri

Bir şey açıkça söylemek gerekirse, eğer burası benim işletmem olsaydı, her şeyi 20 ekran görüntüsü ve 2 gif ile gösterecek, yakın dövüş sahnelerini sergilemek için bunları kullanırdım. O zaman “Mert bu ne biçim postmodern bir şey?” diye sorardınız. Ben de “Oyun böyle işte” dermişim. Çünkü Neva, GRIS gibi, bir his oyunu; bir deneyim ve bir sanat eseri. Herkesin oyundan alacağı şey farklı, bu nedenle böyle soyut bir yapıda, daha çok görselliği ön plana çıkarmak gerektiğini düşünmüyorum. Zaten oyun süresi çok kısa olduğu için, ne söylemem gerektiği de deneyimi olumsuz etkileyebilir.

Bu yüzden yazıdan çok ekran görüntülerine yer vereceksiniz. Elbette önemli ayrıntılar da var. Neva‘nın teması GRIS’e göre daha belirgin ve keskin çizgilerle resmedilmiş. Kırmızı pelerinli, bonus saçlı savaşçı Alba ve onun kurt dostu Neva’nın hikâyesi, lanetleri aşmak üzerine kurgulanmış. Bu noktada yapı boşlukları kendiniz tamamlıyorsunuz. Alt konular da kendi yorumlarınızı geliştirmenizi sağlıyor. Bunlardan en güçlü olanı ise sevgi ve bir ömür boyu süren sadakat. GRIS, bir aidiyet arayışı ve kabul üzerineyken, Neva mücadele ve var olma temalarını öne çıkarıyor. Bu seçimin, oyunun yakın dövüş mekaniklerinin varlığından kaynaklandığını düşünüyorum; çünkü GRIS’te yer almayan bu unsurlar, Neva‘da önemli bir rol oynuyor. Özellikle boss savaşları ve detaylı karakter tasarımları, bu çabanın kanıtı niteliğinde. Fakat ne yazık ki, oyun ilerledikçe derinlik eksikliği hissettiriyor.

Kurt dostumuz Neva, büyüdükçe etkileyici hareketler sergilemesine karşın, dövüşlerde kayda değer bir değişim olmuyor. Oyun, tahminlerinizin aksine zorlayıcı; birkaç kez yenileceğinizi tahmin edebilirsiniz. Bu yüzden, geliştirici Nomada tarafından eklenen Hikâye Modu, zorluktan kaçanlar için harika bir seçenek ve bu ekleme son derece mantıklı. Çünkü GRIS gibi bir deneyim arayan bir kitleye rastlamak mümkün.

“GRIS gibi bir deneyim” arasanız bile, Neva, her yönden GRIS’ten daha fazlasına sahip. Uzun ve detaylı ara sahneler, özenle yapılmış animasyonlar, efektler ve incelemenin başından beri bahsetmek istediğim o muhteşem ortamlar dikkat çekiyor. Bir sanat eserini övmek için ne tür betimlemeler yapmam gerektiğine dair bir fikrim yok. Ama Neva, müzelerde sergilenmeyi hak eden, uzun süre bakmayı gerektiren bir estetiğe sahip. GRIS’ten daha iyi renk kullanımları, rastgele durduğunuz yerden dahi ekran görüntüsü alınmaya değer olması, inanılmaz bir başarı. Hayatımda, sadece 3 dakikada bir F12’ye bastığım başka bir oyun oynamadım. Gerçekten, 4,5 saatlik oyun sürecimde 90 ekran görüntüsü almışım.

Bu muhteşem atmosferi destekleyen müzikler, oyundaki ses tınıları, GRIS’teki gibi Berlinist’ten çıkmış ve sizi Neva’nın eşsiz dünyasına çekmeyi başarıyor. Oyundaki dört mevsim ve Neva’nın büyüyen yaşı, farklı bir atmosfer sunmasıyla birlikte Berlinist, nerede ne hissedeceğimizi çok iyi anlamış. Neva, GRIS’in bitiminde olduğu gibi, kalbinize unutulmaz duygular yerleştiren bir deneyim sunuyor. Bu tür oyunlarda, içerikle ilgili olabildiğince az bilgi sahibi olmak oyunun keyfini artırıyor. Bu nedenle, şu ana kadar gördüğünüz şeyler sizi memnun ettiyse, hemen kendinizi Alba & Neva’nın sadakat dolu kollarına bırakın.