Hayatınızda hiç Final Fantasy VII oynamadıysanız bile, bir yerlerde mutlaka “One-Winged Angel”ı duymuşsunuzdur. Bu parça, video oyunu müziği dünyasında bir efsane haline gelmiş durumda. Yani, Sephiroth’un dövüş müziği olan bu parça, adeta boss müziği nasıl olmalı konusunda bir okula ders olarak okutulsa yeridir. Kim bilir, belki de gelecekte müzik derslerinde bu parça çalınacak ve öğrenciler, “Bakalım bu melodinin arkasındaki hikaye ne?” diyecekler. Hâlâ hangi versiyonunu dinlersem dinleyeyim, kocaman kılıçlarla birbirlerine öfkeyle dalan Sephiroth ve Cloud geliyor gözümün önüne. Yani, bu ikili arasında geçen o epik savaşlar, bana her zaman aksiyon dolu bir film izliyormuşum hissini veriyor.

Final Fantasy VII oynamadıysanız bile, Sephiroth ve Cloud’un hikayelerini ve müziklerini duymamak imkansıza yakın. Orijinal versiyonu, yani ilk duyduğumuz haliyle “One-Winged Angel”, besteci Nobuo Uematsu tarafından yaratılmış. Uematsu, bu parçayı yaratırken adeta bir laboratuvar profesörü gibi çalışmış. Farklı kısımlarını ayrı ayrı yazmış ve sonrasında bunları bir puzzle gibi birleştirip ortaya muhteşem bir eser çıkarmış. Bu arada, parçada geçen Latince sözlerin, Orta Çağ yazıtlarından alınmış olduğunu bilmek, insanın içini bir garip yapıyor. Yani, Sephiroth’un öfkesini anlatan sözler, yüzyıllar öncesinde yazılmış ve şimdi bir video oyununda yankılanıyor! Bu neyin nesi, bir tarih dersi mi? Yoksa bir müzik dersi mi? Kim bilir!

Tabii ki, orijinal versiyonu çok severim. Ama bir de Advent Children versiyonu var ki, bu versiyon adeta müziğin çıtasını arşa çıkartıyor! Orkestral kısımları zaten yeterince etkileyici ve üzerine eklenen elektro gitar soloları, dinleyeni bambaşka bir dünyaya götürüyor. İlk dinlediğim anda, “Tamam, bu parça bir başka!” dedim. Hani şöyle düşünün; sıradan bir gün yaşıyorsunuz ve birden “One-Winged Angel” çalmaya başlıyor. O an, kılıçlarınızı kuşanıp düşmanlarla savaşmaya hazır hissediyorsunuz. “Düşmanlar, gelin bana!” diye bağırmak istiyorsunuz. Benim için bu versiyon, One-Winged Angel’ın zirve noktası oldu.

Fakat, bir de “Remake” varyasyonu olan “Rebirth” var. Bu versiyon, ilk anından itibaren sanki bir korku filmi izliyormuşsunuz hissi veriyor. O an, bir köşede saklanmış ve katil tarafından kovalanıyormuşsunuz gibi hissediyorsunuz. Yani, “Beni bırakma!” diye bağırmak istiyorsunuz ama öyle bir atmosfer var ki, kendinizi bırakmak zorunda hissediyorsunuz. Aslında, bu korku filmi havası, orijinal parçanın ilham kaynaklarından birinin Alfred Hitchcock’un “Psycho” filmi olduğu düşünüldüğünde, oldukça isabetli bir seçim. Ancak daha sonra, bu korku havası yerini önceki versiyonlardan parçalar içeren büyük bir müzikal destana bırakıyor. Belki de üzerimdeki etkisi hâlâ geçmediğindendir, ama Advent Children ile birlikte yeni favorim olmayı başardı sanırım Rebirth versiyonu da.

Burada sadece üç versiyondan bahsettik ama, yanılmıyorsam, bunun dışında Crisis Core, Dissidia, hatta Kingdom Hearts gibi başka versiyonlar da mevcut! Her biri farklı, her biri ayrı güzel ve hepsi de dinleyeni bambaşka bir yolculuğa çıkarıyor. Özetle, nerede bir Cloud varsa hemen ardında orkestranın desteğiyle Masamune’yi saplamak için tek kanadını açmış ona doğru uçan bir Sephiroth ve “One-Winged Angel” varyasyonu vardır; emin olabilirsiniz. Şimdi sizin yorumlarınızı alalım bir de. Sizce en iyi One-Winged Angel versiyonu hangisi?