Oyun dünyasında üzücü bir kayıp daha yaşandı! Metroidvania türündeki harika oyunu Bloodstained: Ritual of the Night ile adını duyuran ArtPlay, sevgili yönetmenleri Shutaro Iida’nın 52 yaşında kanser yüzünden hayatını kaybettiğini açıkladı. Ekim 2024’ten bu yana bu kanserle amansız bir mücadele içerisindeydi ve hayatı boyunca ıssız ormanlarda kaybolmuş bir video oyunu karakteri gibi hayallerinin peşinde koştu. Keşke sağlık barı vardı, değil mi? Ama işte bu dünya, bazen can sıkıcı ve acımasız olabiliyor!
Iida’nın, oyun sektöründeki etkisi ve katkıları göz ardı edilemez. Koji Igarashi, stüdyonun kurucu ortaklarından biri olarak, Iida’nın hayal gücünün ne kadar geniş olduğunu ve oyunların sınırlarını nasıl zorladığını vurguladı. Iida yalnızca oyunlar üretmekle kalmadı, aynı zamanda eğlenceli hikayeler ve yansıtmalar yaratarak birçok oyuncunun kalbinde taht kurmayı başardı! Iida’nın, devam oyunu Bloodstained: The Scarlet Engagement‘da da kritik bir rolde olduğunu belirtmek gerek. Onun yaratıcılığı bir fangirl ya da fanboy gibi(!) aşırı heyecanlandırıyor dedim. Eğer video oyunları bir notice board gibi olsaydı, adı büyük harflerle yazılmış olurdu!
Igarashi’nin paylaştığı mesajda, Iida’nın oyun dünyasına kattığı değerler; çok fazla sayıda eser ve projenin ona nasıl bir parıltı kazandırdığı vurgulanıyor. Hayatında gerçekleştiremediği projelerin ne kadar büyük potansiyel taşıdığı görünce, kaybı gerçekten iç burkucu bir durum! “Hayatta kalabilseydi, yani oyun yapma becerisini bir süper güce dönüştürebilseydi, başarıların sayısı daha da artacak ve bu dünyaya fazladan birkaç oyun daha kazandıracaktı” demeden geçemeyeceğim!
Sadece onun yaratıcılığı değil, aynı zamanda liderliği de büyük takdir topladı. Geliştirme süreci son aşamalarına yaklaşan Bloodstained: The Scarlet Engagement, Iida’nın izinden giderek onun mirasını yaşatmayı hedefliyor. Igarashi, “Onun adına layık bir eser ortaya koymak için tüm gücümüzle çalışacağız” diyerek bu projeye ne kadar bağlı olduklarını gösteriyor. Eğer bir video oyunu karakteri gibi ölmüş olsaydı, kesinlikle ‘şefkatli lider de olsa, şimdi bizimle olma hayalini yaşatmayı değerlendiren bir karakter olurdu.
Cenaze töreni ise ailesinin isteği üzerine yalnızca yakın aile bireylerinin katıldığı küçük bir etkinlikle gerçekleşti. Evet, geniş bir etkinlik düzenleyip kahkahalar atarak anmasını bekleyemezdik, ancak hayat her zaman olduğu gibi biraz daha gizemli. Hayatta kalmış olan bu durumda oldukça saygılı bir şekilde anma yapmak neden bu kadar zor? Belki de tüm bu karamsar sofistike düşüncelerden uzaklaşıp, sadece kısa bir anı ve gülümsemeyle şans verilmeli. Taziye ziyaretlerini, maddi yardımları, çelenk gönderimlerini ve başsağlığı ziyaretlerini kabul etmeyeceklerini belirtmiş olmaları da aslında bazı insanlar için hayli ilginç bir durum.
Şirket yönetimi tarafından yapıldığı açıkça belirtilen bu karar, kesinlikle olması gereken bir şey değil mi? Acınacak durumlar üzerine dolanırken yüzümüzü gülümsetmek ve hayatın güzelliklerini de unutmayalım! Yönetim, bu yöndeki anlayış için derinden teşekkür etti, ama bizler burada, hayatın getirdiği dönüşlerle şekilleniyoruz. Iida’nın mirası oyun dünyasında sonsuza dek yaşamaya devam edecek; en azından kütüphanelerdeki oyun kutularında, naif bir gülüşle…
