Fallout denince akla gelen ilk cümle malum: “War. War never changes.” Yani “Savaş. Savaş asla değişmez.” Bu efsanevi repliğin arkasındaki isim Ron Perlman, Fallout serüveninin nasıl başladığını ve o dönem serinin bu kadar büyüyeceğinden zerre haberi olmadığını anlattı. Bu sırada hemen aklımıza gelen soru, “Bir sandviçin gerçekten böyle büyük bir markanın başlangıcı olabileceği mi?” oluyor. Ama görünüşe göre, bu sandviç aslında çok daha fazlasını ifade ediyor: *Sıradan bir işe başlamanın ve gelecekte efsanevi bir hikâyeye dönüşmenin* tatlı ironisi! Hadi gelin, bu hikâyeyi biraz daha eğlenceli bir hale getirelim.

The Joe Vulpis Podcast’e konuk olan Perlman, Fallout oyunlarının açılış ve kapanış sahnelerinde yıllardır duyduğumuz o repliği nasıl kaptığını şöyle özetliyor: “Beni ilk Fallout için çağırdılar, karşılığında da 40 dolar ve bir sandviç verdiler.” Evet, yanlış duymadınız! Heyecanla “Oynamalıyım!” diye düşünmeden, koca bir markanın sesine dönüşen Ron Perlman, *bir sandviç karşılığında* mikrofonun başına geçmiş! Hatta kim bilir, belki de o sandviç, yediği en kötü sandviçti ve bu da onun motivasyonunu artırdı. Ya da belki de o an, Fallout’un o eşsiz evrenine adım atacağından habersiz bir şekilde, “Sandviç al, replikayı yap” felsefesiyle hareket etmişti.

• İlk Şaşkınlık: Perlman’a göre işin ciddiyetini anlaması, oyunların iki numarasının gündeme gelmesiyle olmuş. “Bir buçuk yıl sonra biri aradı, ‘Fallout’u hatırlıyor musun?’ dedi. Hayır. ‘İkincisi yapılıyor.’ Neden? ‘Çünkü ilki fena patladı.’ ‘Gerçekten mi? Güzelmiş.’
• Tekrar Tekrar: Sonra ikinci, üçüncü, dördüncü derken iş koca bir markaya dönüştü. En garip olanı ise, herkes bu oyunların ne kadar popüler olduğunu tartışırken, Ron Perlman kendini sahnede bulmuştu, ama hiçbirinin aslında nasıl oynandığını bilmeden!

İşin en ironik kısmıysa şu: Fallout’un en ikonik seslerinden biri olmasına rağmen Ron Perlman oyunların hiçbirini oynamamış. Kendisine bu sorulduğunda verdiği cevap ise oldukça net: “Hayır. Birkaç cümle okudum, 40 dolarımı ve sandviçimi aldım, eve gittim.” Hayat işte! Bazen sadece “işi yap, parayı al ve sıradakiye geç” felsefesiyle ilerlemek bile, sizi bir efsane yapabilir. Bu, hayatta yalnızca sandviçin gücünü değil, aynı zamanda fırsatlarla nasıl başa çıkabileceğinizin de bir örneği! Hadi ama Ron, bir sonraki oyunda sandviçin ve 40 doların yanına biraz ciddiyet ve hırs katmayı düşünmeli!

Fallout 5’te Ron Perlman’ı tekrar duyacak mıyız acaba? Ben asıl onu merak ediyorum. Bu sefer bir sandviçten fazlasını istese iyi olur! Belki bir hamburger, bir pizza veya daha da ileri gidersek *bir özel yapım sushi*! Ne dersiniz? Gelişmeler, merakla bekleniyor! O zamana kadar, Fallout’a dair tüm hatıralarımız sandviçin ötesine geçsin!