Bağımsız Yapımcıların Savaş Alanı: Despot’s Game İncelemesi

Bağımsız yapımcı olmak, özellikle hayallerindeki oyunu oluşturmak isteyen biri için tam anlamıyla bir “savaş alanı” gibi. Bu savaş alanında büyük bütçelerle donanmış dev yapımcıların aksine, bağımsızlara çoğunlukla ellerinde bir zımba ve biraz hayal gücü kalıyor. Hadi, gelin ne olduğunu biraz daha eğlenceli bir şekilde irdeleyelim. Mesela, şimdi düşünelim, bir bağımsız yapımcı, “Neden herkes bu çirkin savaşa küsmüşken ben de kendi serüvenimi yaratmayayım ki?” diye düşündüğünde, hemen düşmanlarıyla yüzyüze geliyor! Bütçe komutanları oraya buraya saldırsalar da, bağımsızlar her zaman bir yolunu buluyor gibi görünüyor.

Şimdi, bu bağımsız yapımcıların trendleri nasıl yakaladığını ya da yakalamadığını da bir gözden geçirelim. Gerçi, bazen moda olan zevkler, bağımsız yapımcıları gülmekten kırıp geçiriyor. Örneğin, Battle Royale’ler gibi sırf birkaç ay popüler kalıp ardından bir köşeye atılan trendler, bağımsız yapımcıların dertlerine dert katmaktan başka bir işe yaramıyor. Hadi ama, yeni fikirlerin peşinde koşma hayalini geride bırakıp geç kalmış bir ekibi gerçekten kimse isteyebilir ki? Ne zamanki bağımsızlar bu dalgalara ayak uydurur gibi oluyor, o zaman oturup bir gülümseme de kapışıyorlar. Bir baktığınızda herkes büyük yapımcıların dümenine gitti, sonra bağımsızlar geri dönüp eski yolda bir şeyler yapmaya karar verdi, sonra yok otomatik dövüş furyası dediğimiz geldi çattı.

Şimdi, içindeki mizahı keşfetmeye başlayacak olursak, Despot’s Game tam bir başka alemin kapılarını aralıyor. Otomatik dövüş mekanikleri ve her seferinde değişen bu “Roguelike mekanikler”, bu oyunun gizli silahı olarak karşımıza çıkıyor. Ama bunu anlamak için elbette biraz zihinsel esneklik ve açık bir zihin gerekiyor. Bazı oyun severler bu oyunu “Roguelike” olarak adlandırırken, diğerleri sadece bir otomatik dövüş oyunu demeyi tercih ediyor. Eh, kim bilir belki de her iki tarafın da haklı olduğu bir ortak payda bulmak zaman alacaktır.

Despot’s Game, aslında bir çeşit “mini insan şovunun” devamı gibi başlangıç noktasına sahip. Hayal gücünde bu küçük insanları alıp, onlara bir partide partiyi estirttiğinizde; aniden karşılaşacağınız labirentler, ne gıdalar, ne kostümler var, hepsi birer puzzle olarak ortaya çıkıyor. Ama merak etmeyin, oyundaki her karakter kendi eşantiyonuyla birlikte geliyor. Yoksa, sadece tek bir kostüm mü giydireceksiniz? Olur mu öyle şey! Bir ademi merkeziyetçilik savaşı gibi, her adımda “Kostümlerimizi geliştirip, güçlü ordular kurabilmek için gıda peşinde savaşmalıyız!” diye dolaşıyorsunuz.

• Herşeye rağmen dikkatli olun, gıda eksikliği başınızdaki belayı artırabilir.
• Sınıf çeşitliliği, bazen tek tiplikte kalıyor.
• Algoritmalarınızı harika bir denge ile kurmadığınızda, hüsrana uğrayabilirsiniz.

Eşya sistemi öyle bir hal almış ki, insan hemen “Bu ne minik harika!” dememek için zor tutuyor kendini. Oyunda Pretzel’lerden tutun, Yer Çekimi silahına kadar oldukça geniş bir eşya yelpazesine sahip. “Thrower” oluyorsunuz, tabii ki atıcılarla donandığınızda her şey havada uçuşmaya başlıyor. Ancak, biraz dikkat: Eşya patlamaları kalabalık güruhlara karşı oldukça etkili oluyor. Oynadıkça, bir “Rehber”e ihtiyacınız olmadığını fark edeceksiniz. Hangi eşyanın daha güçlü olduğunu anlamak bir oyuncunun doğasında var! Gülümsediniz değil mi? Eğer deli değilseniz, bu kombinasyonları da zorlamaktan kaçınacaksınız.

Ne olur, bitmesin! Despot’s Game’in hayatta kalmaşturduğuna gelince; bazen sizi o kadar zorlayabilir ki, bir adım bile atmak için bile endişeleniyorsunuz. İşte burada bir şeyler değişmesi gerek. “Neden saklama gibi bir mekanik olmasın?” diyerek düşmanın üstüne gidip vurma konusunda daha yaratıcı olmalıyız. Sonuç olarak, Despot’s Game’in ciddi bir potansiyeli olduğunu düşünenler için, orada hala ışık var. Belli bir denge yakalandığında, bu oyunun başından saatlerce kalkmak istemeyeceğiniz bir deneyim sunma şansı var. Ama şu bir gerçek ki, ekiplerin işini ciddiye alması ve oyunculardan gelen geri dönüşler, bu ihtimali artıran en önemli faktörlerden biri olacak.

ARTILAR:

• Tekrar tekrar oynaması keyifli!
• Düşmanlar öyle ilginç ki, onlara özel önlemler almak gerekiyor.

EKSİLER:

• Roguelike elementlerinin şimdilik sınırlı kalması bir sıkıntı.
• Sınıflar arası çeşitlilik neredeyse yok denecek kadar az.
• Ciddi denge sorunları, henüz aşılamamış durumda.

ARA KARAR: Despots Game, harika bir oyun olma potansiyeline sahip. Fakat, bu noktaya ulaşmak için hala uzun bir yola ihtiyaçları var. Yeter ki, oyuncularla doğru iletişimi kurabilsinler, gerisi gelecektir. Oyun dünyası “Biz buradayız!” dediği anda, Despot’s Game de kendine yer bulma şansını yakalayacaktır.