Shadow Tactics: Aiko’s Choice ve Blades of Shogun – Switch 2 İncelemesi

Daha önce yaptığım oyun incelemelerine referans vermek pek de tercih ettiğim bir yol değil. Ancak, 2024’ün sonlarına doğru ele aldığım Aiko’s Choice’un PS5 versiyonuna dair yazdıklarım, şu anki duygularımı yansıttığı için bir istisna yapmayı uygun görüyorum. Genelde, yıllar önce deneyimlediğiniz bir oyunun yeni bir platformda tekrar incelemesini yazmayı çok da istemeyebilirsiniz. Ancak Mimimi Games gibi, kapanıp gitmesiyle derin bir üzüntü yaşattığınız bir stüdyonun Shadow Tactics: Aiko’s Choice gibi muhteşem bir oyunu çıkardığında, bir kez daha ekran başına geçmemeniz neredeyse imkansız oluyor. O oyunu seve seve oynarken, stüdyonun yok oluşuna da duyduğunuz üzüntü bir arada sizi etkiliyor.

Aynı duygularla, bu defa Switch 2’ye gelişini bahane ederek Shadow Tactics: Blades of Shogun ve Aiko’s Choice’a geri dönüyorum. Zaman ne kadar da çabuk geçiyor… Shadow Tactics, övdüğüm oyunlardan biri ve bana göre gizlilik odaklı strateji türünün en iyi örneklerinden biri. 2016’da Mimimi Games tarafından çıkarılan bu oyun, 90’nın sonlarında piyasaya sürülen Commandos serisinin modern bir versiyonu olarak karşımıza çıkmıştı. Beş yıl sonra ise, ana oyundan bağımsız bir şekilde oynanabilen Aiko’s Choice ile yeni bir deneyim sunuldu – ki bu oyun, ana oyunun güçlü yönlerini sürdürüp bazı yeniliklerle daha keyifli hale getiren bir ek paket olarak öne çıkıyor. Şimdi bu ikiliyi hibrit konsolumuz Switch’te görmek de oldukça güzel.

Sevdiğimiz bu oyunun neden bu kadar beğenildiğini hatırlatmak, henüz oynamayanlara neden denemeleri gerektiğini anlatmak için kısaca göz atalım, ne dersiniz?

Shadow Tactics, Edo Dönemi Japonya’sında geçiyor, ki bu aşığım bir dönemdir. Şogun, yıllar boyunca süren savaşlarla birlikte ülkeyi yeniden bir bayrak altında birleşmeyi başarıyor. Ancak her şeyin yoluna girdiği sırada, “Kage-sama” adlı gizemli bir savaş lordu ortaya çıkarak huzuru tehdit etmeye başlıyor. Ülkeyi felaketin eşiğine sürükleyen bu isyanı durdurmak için, Şogun’un dikkatini çeken ünlü samuray Mugen ve ekibi görevi üstleniyor.

Seçilen dönem, anlatılan hikaye ve karakterler, oyunun yapısıyla oldukça uyumlu. Her görevde gizliliğin önemini anlıyoruz; bu yüzden her adımımızı dikkatle atıyor, her hareketi özenle planlıyoruz. Ekibimizde samuray, ninja, suikastçı, hırsız gibi karakterler yer alıyor. Her birinin kendine özgü yetenekleri mevcut ve bu yeteneklerin etkin bir şekilde kullanılması gerekiyor. Üç düşmanı aynı anda yenmemiz gerektiğinde Mugen sahneye çıkıyor ve etkileyici bir çift kılıç hamlesiyle düşmanları alt ediyor. Veya bir nöbetçiyi sessizce ortadan kaldıracak isek, Hayato’yla harekete geçiyoruz. Ayrıca, Yuki ile diğerlerinin kapılarını açmayı sağlar, Takuma ile düşmanları uzaktan vurabiliriz. Tüm bunları bir arada kullanmak, oyunun en keyifli yönlerinden biri.

Hep birlikte farklı yöntemlerin denendiği durumlar, oyuncuları tekrar tekrar oynamaya teşvik ediyor. “Bu sefer başka bir yaklaşım deneyebilirim” diye düşüneceğiniz görevler var ve bu durumlardan asla sıkılmıyorsunuz. Daha önce belirttiğim gibi, hem ana oyunda hem de ek paketinde benzer dinamikler mevcut. Harita boyutları ve oyun süreleri gibi küçük farklılıklar hariç, genel deneyim değişmiyor. Teknik açıdan Switch 2’de oyun deneyimi oldukça tatmin edici. Pürüzsüz bir performansa sahip ve hemen hemen hiçbir sorun yaşatmıyor. PS5 ve Xbox versiyonlarında da başarılıydılar; bu versiyon da aynı kalitede. “El konsoluna ne kadar da uygun bir oyun, nasıl da keyifle akıp gidiyor” dedirtiyor insana.

Televizyonda oynarken geniş ekranın tadını çıkarmak da mümkün, ancak Switch kontrolcüsünün joy-conlarının mouse olarak kullanılması, tartışmaya açık bir durum. Ne var ki bu kontrolleri alışmak oldukça kolay değil. Her ne kadar mouse gibi çalışsa da, klavye ve fare ikilisi hâlâ daha pratik. Ancak alışabilirseniz, joy-con ile akışkan bir oyun deneyimi yaşamak oldukça işlevsel olabiliyor, karakterleri daha özgürce hareket ettirebiliyor, talimatları anlık verebiliyorsunuz. Ancak bu noktada, bu kontrollerle rahatlık sağlamanın zaman alabileceğini belirtmekte fayda var.

Bir dizi ufak teknik hata da önceki sürümlerden gelmiş; örneğin bir kapının kenarına sıkışarak devriye görevlerini yerine getiremeyen karakterler ve olay mahallinden kayıtsızca uzaklaşabilmeniz gibi. Bu hatalar sayıca fazla değil ve dolayısıyla büyük bir eleştiri konusu olamaz. Ancak yine de göz önünde bulundurmak da faydalı. Daha önce belirtildiği gibi, Mimimi Games, Shadow Tactics: Blades of Shogun ile türünün en iyi örneklerinden birine imza atmıştı. Bu oyunu Switch 2’de oynamak, strateji oyunları arasında yer almayı sürdürüyor. Beş yıl sonra farklı bir konsola çıkarılsa bile, büyük ihtimalle aynı şeyleri aktarırım. Üzerinden zaman geçse de, bu oyundan asla sıkılmayacağım kesin.