Video oyun dünyası gelişimini sürdürürken, her geçen gün kendine özgü janrlar daha güçlü bir şekilde ortaya çıkıyor. Bu durum, inovasyonun birbirinden farklı janrları birleştirerek gerçekleşmesine sebep oldu. Ben de bu alanda birçok oyun deneyimlediğim için, sürekli aynı şeyleri tekrarlayan oyunlar yerine yenilikçi karışımlara yönelme eğilimindeyim. Tanıdık mekaniklerin iyi örnekleri artık, uzun süre kullanmadığım bir bilgisayar sistemindeki dosyalar gibi unutulabiliyor. Ancak ilgi çekici karışımlar, etkileyici sanat tasarımıyla sunulmuşsa uzun süre hafızalarda kalabiliyor. İşte bu noktada, *Luna Abyss* benim için beklenmedik bir sürpriz oldu.
Kırmızı! Beyaz! En Büyük? Luna Abyss? Oyun, “Sana bir Bullet Hell sunayım mı?” teklifini yapmadan önce bile onun varlığından haberdar değildim. Fakat birçok ilginç fikir barındırıyor ve bunları bir araya getirirken yalnızca düşük bütçesi nedeniyle bazı sınırlılıklar yaşıyor. Ancak oyunun hikayesine ve evrenine kısaca göz atmak, onu anlamak için faydalı olacaktır. Oyunda, 9999 yıl hapis cezasına çarptırılan Fawkes adında bir mahkûmun rolünü üstleniyoruz. Bir uzay hapishanesinde bulunan Fawkes, Aylin isimli robotik gardiyan tarafından, Ay’ın derinliklerindeki Abyss adlı terkedilmiş bir yapıda kayıp teknolojiler bulması için görevlendiriliyor. Fawkes bu görevi kabul ediyor, çünkü Aylin onun ceza süresini azaltma vaadinde bulunuyor. Ancak, işlerin daha karmaşık hale gelmesi kaçınılmaz.
Oyun evreni ve hikayesi, *Grimdark* alt türü içerisinde yer alıyor; bu, atmosferin karanlık ve umutsuz bir yapıda olduğu anlamına geliyor. Bu ortamda, ışıklar oldukça soluk ve karanlıkta kaybolmuş durumdayız. Ancak, Luna Abyss’in ilginç karakter tasarımları ve anlatı tarzı, tuhaf bir dengeyle oyuncuların dikkatini çekiyor. Etrafta bulduğumuz notlar, karakterleri ve dünyayı tanımlarken oyun deneyimimizi zenginleştiriyor. Aylin gibi uzun boylu ve tuhaf görünüme sahip karakterler, oyunun etkileyici seslendirmeleriyle hayat buluyor ve bu karanlık dünyada gizemi artırıyor. Aksiyon odaklı bir oyun olmasına rağmen, metinlerin kurgusu oyuncuları cezbetmeyi başarıyor.
PC’de Saros bulamayanları böyle alalım
Oynanış kısmına gelecek olursak, *Luna Abyss* kendisini bir Bullet Hell oyunu olarak tanıtsa da, bu özelliği oyunun en baskın yönü değil. Oyun, bazı yönleriyle *Doom*’u, diğer taraflarıyla da *Metroid Prime*’ı anımsatıyor. Örneğin, oyundaki dört silahımızdan biri başlangıçta aldığımız, az hasar veren standart silahken, diğeri ise ileride elde edilen nadir bir alan temizleyici. Kalan iki silah ise spesifik düşman tiplerini hedef almada farklı renklerde kalkanları aşmaya odaklanmış durumda. Silahların ısınma oranları var; bu da, farklı düşman türleriyle olan mücadelede çeşitli taktikler sunuyor. Niye tek bir hedefe manüel nişan alabileceğimiz gibi pratik bir sistem de mevcut ama bu yöntem, oyunun genel tasarımına uygun değil.
Oyun aynı zamanda ufak bir *Metroidvania* unsuru taşıyor; ulaşım ve hareket kabiliyeti odaklı güçlerin kazanılmasıyla yeni engelleri aşmamız mümkün. Ancak, bu özelliklerin kullanım alanı oldukça sınırlı ve geri dönüş seçenekleri neredeyse yok denecek kadar az. Çoğu öğeyi yol boyunca bulabilmek, keşif temalı bir deneyim sunuyor.
Kadı kızından nameler
Luna Abyss’in zayıf noktalarından biri, başlangıçta biraz dengesiz olması. Düşük bütçesi ve aksiyon odaklı yapısı sayesinde uzun bir oyun olmaması bekleniyor ama savaşların mekanik derinliği ve çeşitliliği, keyif vermeye başlaması için fazla zaman alıyor. 2-2,5 saatlik bir oynama süresinin ardından oyunun tadının çıkmaya başladığını söyleyebilirim. Oyunda dört ana boss dövüşü mevcut ve bu dövüşlerden ilki, gerçekten keyif vermeye başlıyor.
Not: Oyun standart zorluk seviyesinde oldukça kolay, bu yüzden ya üçüncü ya da maksimum zorlukta oynanmanızı öneriyorum. Max zorlukta oynarken birkaç zorlukla karşılaştım ama genel olarak keyifliydi.
Öte yandan, birinci kişi kamerası ile Bullet Hell yapısının çelişebileceği durumlar mevcut. Zira Bullet Hell, düşman ateşinin yoğunluğundan sağ salim çıkmak üzerine kurulu bir tür ve karakterin kapladığı alanı bilmek oldukça önemli. *Luna Abyss*, FPS kamerası ile birlikte kullanıyor fakat iyi bir savunma opsiyonu sunmadığı için zorlu yayınlar yaşayabiliyoruz. Ek olarak, düşük bütçeye bağlı bazı olumsuzluklar da var. Oyundaki silahların ses ve görsel geri bildirimleri tatmin edici değil; pek tok hissettirmiyor ve ses efektleri de yeterince ayırt edilemiyor. Oyun süresine göre yalnızca dört silahın bulunması da biraz eksik kalmış görünüyor.
Tasarımın yanı sıra teknik açıdan da *Luna Abyss*, cila eksikliği yaşıyor. Unreal Engine ile geliştirilmiş olsa da alan geçişlerinde takılmalar yaşıyoruz; bu da beklenen bir durum. Bunun yanı sıra, RTX kartlara özel bir ayar olsa da, o ayarın altında hiçbir şey bulunmuyordu. DLSS’in çıkış sonrası ekleneceği tahmin ediliyor fakat oyunun standart TAA uygulaması oldukça kötü, bu da kaliteyi olumsuz etkiliyor.
*Luna Abyss*, hikayesi ve oynanışıyla dikkatimi çekti. Umarım, yapımcısının daha önceki eksikliklerini tamamlayacak bir devam oyununu yapma fırsatı olur. Ortamında birçok Boomer Shooter bulunmasına rağmen, çoğu anlatısına yeterince önem vermiyor. Luna Abyss bu özelliğiyle öne çıktığından, mutlaka deneyimlemenizi öneririm.
