Planet of Lana 2: İkinci Oyunda Beklentiler ve Gerçekler

Üç yıl önce incelediğim Planet of Lana oyununa ait ikinci versiyon çıkmış! Bu durum beni oldukça heyecanlandırdı çünkü bu tarz incelemelerini yaptığım oyunların başarılarını görmek çok hoşuma gidiyor. Özellikle ilk oyunu sevdiğimde, devamının gelmesini beklemek ekstra bir keyif. Planet of Lana da bu bağlamda beni etkileyen bir yapım. Bu yüzden hemen oyunu oynayıp incelememi kaleme almaya başladım. Yani, gerçekten taze bir inceleme ile karşınızdayım.

Inside ve Limbo hayranları, buraya toplanın! Gerçekten bu seriyi övmenin tam zamanı! Oyun mekanikleri devrim yaratmıyor ama birkaç saatlik bulmaca tabanlı bir bağımsız oyun için sunulan dil, müzik ve karakter derinliği benim için oldukça etkileyici. Bu oyunun gerçekten muhteşem bir dili ve evreni var. Özellikle ikinci oyunda, ekip arasındaki diyalogları daha iyi anladığımı fark ettim. Bir süre sonra oyundaki sevimli yaratık Mui‘yı bile anlamaya başlayabiliyorsunuz; çünkü Lana ile arasında R2-D2 benzeri özel bir bağ var ve sadece o anlayabiliyor. İlk oyunda kurulan temel beni fazlasıyla tatmin etmişti, bu nedenle ikinci oyunda bu temelin üzerine ne ekleyeceklerini merakla bekliyordum.

İlk oyunda beğendiğim her şeyin ikinci oyunda da bulunması güzel, ama ne yazık ki yalnızca yansımalarını görebildim. Oyun görsel sanat anlamında kendini büyük oranda geliştirmiş, fakat üzülerek belirtmeliyim ki oynanış tarafında aynı başarıyı yakalayamamış. Bulmacalar kesinlikle var; aralarında ilginç tasarımlara sahip olanları da bulmak mümkün. Fakat, ilk oyundaki yaratıcılık düzeyine ulaşmak bir türlü gerçekleşememiş. İlk oyunda bir bulmacayı çözemeseniz bile, sonunda “Vay be, sorun benimmiş!” dedirten bir durum vardı. Ancak, ikinci oyundaki bulmacalar genellikle gizemini kaybetmiş ve can sıkıcı bir hale gelmiş.

Bir başka sorun da şu ki; ilk oyunda attıkları sağlam temelin üzerine çıkıp onu geliştirmek yerine, daha basit dallara tutunmuşlar. Elinde böyle güzel bir yapı varken aynı kanvas üzerinde kalmak bana yaratıcılıktan uzak geliyor. Sanki yalnızca ilk oyunun başarısı nedeniyle ikinci oyunun düşünülmüş gibi bir izlenim bırakıyor. Temel konu da neredeyse aynı; ilk oyun birini bulmaya çalışıyordu, ikinci oyunda da durum benzer: Yine birinin kaybolması ve onu bulmamız gerekiyor. Evet, sonucunda bir sürpriz gelişme var ama bu beni tatmin etmedi.

Her iki karakterin kontrolünü sağlamak ve gerektiğinde koordine hareket ettirmek, bence bir oyunda sunulmuş en iyi ikili karakter kontrollerinden biri. Bu tarzın içine harika bir bulmaca süreci yerleştirilmiş ve oyuncuları ciddiyetle plan yapmaya teşvik ediyor. Hemen her durumda bir adım sonrasını düşünmek zorundasınız, bu da benim için oldukça etkileyici.

Ancak yine de Planet of Lana 2‘den çok daha fazlasını bekliyordum. Yeni bir oynanış ve çeşitli bulmacalarla beraber akıcı bir hikâye arayışındaydım. Bağımsız bir oyun olmasının yanı sıra, ilk yapımın üzerine yeni katmanlar eklemesini umuyordum. En azından kontrolleri daha verimli hale getirmelerini beklerdim. Sanat, karakter tasarımı ve seslendirme gibi konular güzel gelişmiş, ama hâlâ zıplamak ve tırmanmak bu kadar zor olmamalı. Bu kadar şikayetime rağmen oyuna kızmam mümkün değil. Çünkü hâlâ bu evrenin gelişebileceği umudunu taşıyorum.

Mui ve Lana’nın hikayeleri için harika bir yol oluşturulabilir. İkiliyi izlemek ve onları yönetme heyecanı oldukça şahane. Bu nedenle, ikinci oyun beklentilerimi tam olarak karşılamasa da, bu evreni yeniden yaşamak beni mutlu etti. Eğer üçüncü bir oyun fikri varsa, lütfen durmayın, geliştirin ve Mui’nin başına kötü bir şey gelmesine izin vermeyin! Buna hazır değilim…